Antonio Carlos Jobim’s “Insensatez” is one of the most poignant entries in the bossa nova songbook. Composed by Antônio Carlos Jobim with original Portuguese lyrics by Vinícius de Moraes and later rendered into English by Norman Gimbel as “How Insensitive,” the song dates from the flowering of bossa nova in the late 1950s and early 1960s. Its harmonic language and melancholic melody show Jobim’s affinity for classical forms — the tune is often linked to the mood and voicing of Frédéric Chopin’s Prelude in E minor (Op. 28, No. 4) — and its slow, elegiac tempo underscores lyrics of longing, loss and the vulnerability of love. Over the decades “Insensatez” became a standard in both Brazilian and international repertoires; one of the most celebrated interpretations is the duet album recording with Frank Sinatra and Jobim (1967), and the song has been covered by countless jazz and popular artists worldwide. The piece exemplifies Jobim’s ability to fuse sophisticated harmony with deeply human lyrical sentiment, cementing his role as a central figure of bossa nova and 20th-century song. You can listen to this track on our online radio channel.



Antônio Carlos Jobim, autor de “Insensatez”, es una figura clave de la música brasileña del siglo XX. Nacido en 1927, Jobim (conocido también como Tom Jobim) fue compositor, pianista y guitarrista; su trabajo ayudó a definir el sonido de la bossa nova junto a poetas y letristas como Vinícius de Moraes y a colaboraciones internacionales con músicos de jazz. Su estilo mezcla melodías líricas, armonías influenciadas por la tradición clásica y una sensibilidad íntima que hizo de canciones como “Garota de Ipanema”, “Desafinado” y “Insensatez” estándares globales. “Insensatez” se distingue por su melodía grave y reflexiva y por unas letras que exploran la desilusión amorosa con imágenes sencillas y poderosas. A lo largo de su carrera Jobim trabajó en arreglos, composición para cine y teatro, y grabaciones que llevaron la bossa nova a audiencias mundiales hasta su fallecimiento en 1994. Puedes escuchar esta canción en nuestro canal de radio online.



“Insensatez” est l’une des pages les plus mélancoliques du répertoire de la bossa nova. Composée par Antônio Carlos Jobim sur des paroles portugaises de Vinícius de Moraes et adaptée en anglais par Norman Gimbel sous le titre “How Insensitive”, la chanson appartient à l’âge d’or de la bossa nova au tournant des années 1950–60. Sa ligne mélodique élégiaque et ses progressions harmoniques, parfois rapprochées de l’atmosphère du Prélude en mi mineur (Op. 28, n°4) de Frédéric Chopin, créent une tension douce-amère qui sert un texte sur la fragilité des sentiments et l’ironie des amours blessées. Interprétée par de nombreux artistes et immortalisée dans des enregistrements marquants — notamment la collaboration de Jobim avec Frank Sinatra en 1967 — la pièce illustre la capacité de Jobim à marier raffinement musical et émotion populaire. Écoutez ce titre sur notre webradio.



“Insensatez” é uma das canções mais comoventes do cancioneiro da bossa nova. Composta por Antônio Carlos Jobim com letra original em português de Vinícius de Moraes e versão em inglês de Norman Gimbel (“How Insensitive”), a música surgiu no contexto da consolidação da bossa nova nas décadas de 1950/60. A melodia contemplativa e as harmonias sofisticadas — frequentemente associadas ao clima do Prelúdio em Mi menor (Op. 28, nº 4) de Frédéric Chopin — conferem à canção um tom de saudade e melancolia; a letra trata da sensibilidade ferida e do desapego amoroso. “Insensatez” integrou o repertório de muitos intérpretes no Brasil e no exterior e figura entre os clássicos interpretados por grandes nomes do jazz e da música popular; a gravação com Frank Sinatra e Jobim é uma referência conhecida internacionalmente. Ouça esta faixa em nosso canal de rádio online.



«Инсенсатеш» — одна из самых лиричных и печальных композиций в репертуаре босса-новы. Песня написана Антониу Карлусом Жобимом (Антониу Карлушом Жобимом) на стихи Винисиуса ди Мораиса; английский текст под названием «How Insensitive» создал Норман Гимбел. Песня появилась в период расцвета босса-новы в конце 1950-х — начале 1960-х годов и примечательна своей камерной, классически окрашенной гармонией: мелодия и аккордовые последовательности часто соотносят с атмосферой Прелюдии ми-минор Фредерика Шопена (Op. 28, № 4). Тема композиции — уязвимость чувств, одиночество и горечь утраченной любви — передана с необычайной простотой и глубиной. «Insensatez» стала джазовым и поп-стандартом, её исполняли многие международные артисты; среди заметных записей — совместный альбом Жобима и Фрэнка Синатры (1967). Послушать трек можно на нашем онлайн-радио.



„Insensatez“ zählt zu den eindringlichsten Stücken im Repertoire der Bossa Nova. Komponiert von Antônio Carlos Jobim mit dem ursprünglichen portugiesischen Text von Vinícius de Moraes und der englischen Fassung „How Insensitive“ von Norman Gimbel, entstand das Lied in der Blütezeit der Bossa Nova Ende der 1950er/Anfang der 1960er Jahre. Seine melancholische Melodie und die anspruchsvollen Harmonien — die oftmals an die Stimmung von Frédéric Chopins Prélude in e-Moll (Op. 28, Nr. 4) erinnern — schaffen eine intime, fast klassisch anmutende Klangwelt. Thematisch reflektiert der Song Verletzlichkeit und das Scheitern von Liebe; musikalisch steht er für Jobims Fähigkeit, komplexe Harmonik mit eingängiger Melodik zu verbinden. Zahlreiche internationale Interpretationen machten „Insensatez“ zum Standard; eine weithin beachtete Aufnahme ist das Duo-Album von Jobim mit Frank Sinatra (1967). Hören Sie diesen Titel auf unserem Online-Radiokanal.



Antônio Carlos Jobim’un “Insensatez” parçası, bossa nova repertuarının en içten ve hüzünlü bestelerinden biridir. Şarkı, Portekizce özgün sözleri Vinícius de Moraes’e ait olacak şekilde Jobim tarafından bestelendi; İngilizce sözler Norman Gimbel tarafından “How Insensitive” olarak yazıldı. Şarkı, 1950’lerin sonu ile 1960’ların başında bossa nova akımının yükseldiği dönemde ortaya çıktı. Melodinin ve armonilerin taşıdığı klasik etkiler — sıkça Frédéric Chopin’in Mi minör Prelüdü (Op. 28, No. 4) ile ilişkilendirilir — parçaya içe dönük, melankolik bir hava verir. Sözler kayıp, kırılganlık ve aşkın çaresizliği üzerine kuruludur; bu duygusal yoğunluk Jobim’in hem besteci hem de düzenleyici olarak ustalığını gösterir. Parça, uluslararası caz ve pop sahnelerinde standartlardan biri haline gelmiş, Frank Sinatra ile yapılan 1967 kayıtları gibi önemli yorumlara konu olmuştur. Bu şarkıyı online radyo kanalımızda dinleyebilirsiniz.